یک فتحی از وبلاگنویسان آیتی است که در نوروز 87 با طرح جشنوارهی نوروزی خود، وبلاگستان فارسی را از مُردگی همیشگی ایام عید نجات داد. این بار نوبت تنها فتحی وبلاگستان فارسی رسید تا به 7 سٶال من جواب دهد. پس این شما و این هم مصاحبهی 7 سٶالی من با وی:
1- اگر اکنون با شما مصاحبه نمیکردم...
احتمالا در گوگل ریدر مشغول خواندن و یاد گرفتن بودم.
2- جملهای که خیلی وقتها از آن استفاده میکنم...
ای ول. (این میتواند هم تحسینآمیز گفته بشود و هم انتقادی. من با سالها شاگردی در نزد اساتید، این هنر را آموختم).
3- دوست دارم مردم ایران توجه بیشتری کنند به...
به چیزهایی که آیندهی زیباتری برای آنها میسازد. دوست دارم مردم به چیزهایی فکر کنند که خیلیها دوست دارند از چشم مردم دور بماند، ولی این مردم هستند که باید توجه کنند و درک کنند.
4- وبلاگ برای من...
جایی بوده که با دوستانم کمی صحبت میکنم، از هر چیزی که میپسندم و جایی که مورد محبت دوستان قرار میگیرم که بسیار ارزشمند است. همین محبت است که جاودان میماند.
5- بهترین اتفاقی که برای من ممکن است بیافتد این است که...
بهترین اتفاق برای من بیافتد، حتی اگر من به آن به چشم بهترین اتفاق نگاه نکنم.
6- ایدهی من برای گذراندن وقت در شب این است که...
یک وبگردی زیبا داشته باشم که در سکوت شب بینهایت لذتبخش است.
7- بهترین سن برای من...
هر سنی که در آن هستم. من باید از هر سنی که هستم لذت ببرم. گذشته که گذشت. فردا هم معلوم نیست زنده باشم.
» پیامهای جابلاگی!



